Το ΔΗ.Κ.ΚΙ., το έκτο κατά σειρά αποτελεσμάτων κόμμα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, βρίσκεται από τον Ιανουάριο του 2005 αποκλεισμένο από την κρατική οικονομική επιχορήγηση, και δι' αυτού του τρόπου υφίσταται μια παράνομη και αντισυνταγματική επίθεση με τελικό στόχο τη βίαιη περιθωριοποίησή του.

Με πρόσχημα μια ολιγομελή ομάδα πρώην μελών της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία δεν αποτολμά να ανακοινώσει ή να καταθέσει ενυπόγραφα την αριθμητική της δύναμη και της οποίας μάλιστα ο επίσημος εκπρόσωπος έχει διορισθεί από συγκεκριμένο αντίπαλο κόμμα σε δημόσιο πολιτικό αξίωμα! το ΔΗ.Κ.ΚΙ., ένας ζωντανός, αναγνωρισμένος, με πορεία δέκα χρόνων πολιτικός οργανισμός, συνθλίβεται. Διώκεται, με μεθόδους καταστρατήγησης των στοιχειωδών δημοκρατικών αρχών του πολιτεύματος, διότι δεν αποσκίρτησε από την ιδεολογία και τις αρχές του και ειδικότερα, δεν υπέκυψε στις γνωστές πρακτικές πολιτικής συναλλαγής, και λεηλασίας σε βάρος της αριστεράς.

Επισημαίνουμε πως για την επιβεβαίωση της εγκυρότητας της συνέχειας του ΔΗ.Κ.ΚΙ., αρκεί και μόνον, η επίσημη σαφής αναγνώρισή του εκ' μέρους όλων των εντός και εκτός της Βουλής κομμάτων, που αναγνώριζαν το ΔΗ.Κ.ΚΙ. και πριν από τον Μάρτιο του 2004, αποστέλλοντας επίσημες αντιπροσωπείες στο Συνέδριο ή στην Συνδιάσκεψή του.
Αρκεί επομένως και μόνον, η επίσημη συμμετοχή στο 2ο Τακτικό Συνέδριό του (Αθήνα 16-17/10/2004), καθώς και οι ξεκάθαρες τοποθετήσεις επί του θέματος, των εκπροσώπων: της Νέας Δημοκρατίας, του Κ.Κ.Ε., του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, της Δημοκρατικής Αναγέννησης (Σ. Παπαθεμελής), των Ενεργών Πολιτών (Μ. Γλέζος), της ΑΚΟΑ (Γ. Μπανιάς), της ΚΕΔΑ (Δ. Κωστόπουλος), του ΝΑΡ (Δ. Δεσσύλας), του ΑΡΔΗΝ (Γ. Καραμπελιάς) κ.ά., όπως καταγράφονται στα πρακτικά και διαπιστώνονται στις ανταποκρίσεις των έγκριτων ειδησεογραφικών πρακτορείων (Α.Π.Ε., Μ.Π.Α., In-gr κ.λ.π.).

Αλλά ακόμη και εάν κάποιος, με την πρόφαση της δήθεν διάσπασης του ΔΗ.Κ.ΚΙ. εξακολουθεί να αποποιείται της πολιτικής ευθύνης σε ένα τέτοιο προφανές και μείζον για τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος ζήτημα, και προβάλλει ενστάσεις, υπάρχουν δύο ακόμη ακλόνητα τεκμήρια τα οποία δεν μπορεί να αποκρούσει:

1. Η κατηγορηματική υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ. Απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών (Απόφαση Ασφαλιστικών Μέτρων 3548 21/5/2004).
   Απόφαση εναντίον της οποίας δεν ασκήθηκαν ένδικα μέσα αναίρεσης (άρθρ. 696 Κ.Π.Δ.) και επομένως η υλοποίησή της δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν.
   Η παραπάνω Απόφαση, στηρίχθηκε στην δημόσια (καλύφθηκε με απευθείας ανταποκρίσεις του Α.Π.Ε. κ.ά.) συνεδρίαση της ενιαίας Κεντρικής Επιτροπής(3/4/2004), του ανώτερου δηλαδή καταστατικά και νομικά οργάνου του κόμματος, την οποία ο ίδιος ο απελθών πρόεδρος μαζί με το καταστατικά αρμόδιο όργανο (Πολιτική Γραμματεία) συγκάλεσε και στην οποία υπήρξε συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της συνέχισης (87 ενυπόγραφες ανακοινωμένες στον τύπο συμμετοχές, επί συνόλου 120μελών).
   Το Διατακτικό της δικαστικής απόφασης:
   κάνει δεκτή την αίτηση της Διοικούσας Επιτροπής και διατάσσει τον απελθόντα πρόεδρο να απέχει από κάθε ενέργεια και δράση που παρακωλύει την ομαλή συνέχιση της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ., μέχρι την εκδίκαση της κυρίας αγωγής (έχει με αίτησή μας προσδιορισθεί για τα τέλη του2006), χωρίς να απαιτεί από την Διοικούσα Επιτροπή να προχωρήσει σε Συνέδριο ή άλλη διαδικασία.

   Σημειώνουμε πως μετά από την επιτυχή πορεία του 2ου Τακτικού Συνεδρίου του ΔΗ.Κ.ΚΙ.(16-17/10ου/2005-Αθήνα), το οποίο είχε συγκληθεί προ της δικαστικής απόφασης, από την "ενιαία" Κεντρική Επιτροπή της 3/4/2005 λόγω εξάντλησης των ανελαστικών χρονικών ορίων του Καταστατικού (υποχρεωτική σύγκληση πέντε μήνες πριν την πάροδο τετραετίας από το προηγούμενο 1ο Τακτικό Συνέδριο.), ο απελθών πρόεδρος προέβη στα εξής:
   Αφού πρώτα παράνομα και αντικαταστατικά, ανακοίνωσε ψευδή "αυτοδίκαιη διαγραφή" της Διοικούσας Επιτροπής, της συντριπτικής πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής ακόμη και της Επιτροπής Δεοντολογίας! στην συνέχεια και πάλι παράνομα και αντικαταστατικά, με υποτιθέμενη σύμφωνη γνώμη 20 μόλις μελών της Κεντρικής Επιτροπής (των οποίων ονόματα και υπογραφές ουδέποτε δημοσιοποίησε), διοργάνωσε "εκ' των ύστέρων", μετά το 2ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματος, συγκέντρωση, με τον τίτλο "Έκτακτο Συνέδριο για την αναστολή της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ".
   Είναι χαρακτηριστικό πώς στην παραπάνω συγκέντρωση συμμετείχε εκπρόσωπος ενός μόνο κόμματος, και συγκεκριμένα του προαναφερθέντος αντιπάλου κόμματος, το οποίο κατά το παρελθόν δεν έστειλε ποτέ αντιπροσωπεία σε Συνέδριο, ή Συνδιάσκεψη του ΔΗ.Κ.ΚΙ.! Συμμετείχε τέλος και βουλευτής άλλου κόμματος ο οποίος όμως, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου, δεν δήλωσε ότι εκπροσωπεί εκεί επίσημα το κόμμα του.

   Και μόνο από τα προηγούμενα (συντριπτική πλειοψηφία στην "ενιαία" συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής-κατηγορηματική δικαστική απόφαση), εύκολα διαπιστώνει κανείς πως η περίπτωση του ΔΗ.Κ.ΚΙ. δεν εμφανίζει αναλογίες με εσωκομματικές κρίσεις άλλων κομμάτων που έλαβαν χώρα κατά το παρελθόν.
   Το κύριο όμως ζήτημα που διαφοροποιεί την προκειμένη περίπτωση από τις τυπικές περιπτώσεις διασπάσεων κομμάτων, είναι πως εδώ δεν έχουμε κάποιο σχίσμα με τις δύο πλευρές να διεκδικούν, η κάθε μία για λογαριασμό της, την συνέχεια του κόμματος. Εδώ πρόκειται για μία πλευρά που παραιτείται, και το πρόβλημα ανακύπτει από την επιμονή αυτής της πλευράς να υποχρεώσει σε αναγκαστική παραίτηση, ή σε αναγκαστική αλλαγή πολιτικής ταυτότητας, και όσους παραμένουν.
   Είναι προφανές πως εάν κάτι τέτοιο υλοποιηθεί έστω και έμμεσα μέσω του οικονομικού αποκλεισμού, θα συνιστά ευθεία αντισυνταγματική πολιτική απαγόρευση. Πολύ περισσότερο, την στιγμή που, όπως αναφέρθηκε, ο επίσημος εκπρόσωπος της προηγούμενης ομάδας έχει ήδη διορισθεί σε δημόσιο πολιτικό αξίωμα από το συγκεκριμένο αντίπαλο πολιτικό κόμμα!

2. Η απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών, της Βουλής (διακομματική Επιτροπή του άρθρου 21), η οποία αποτελεί το μόνο θεσμικά αρμόδιο όργανο της Πολιτείας για τον έλεγχο της χρηματοδότησης και των οικονομικών των κομμάτων.
   Απόφαση η οποία ελήφθη σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 17 του νόμου 3023/2002 στη συνεδρίαση της 11ης/7ου/2005 και με την οποία εγκρίνεται η θεώρηση από τη Βουλή των Ελλήνων του Βιβλίου Εσόδων-Εξόδων του ΔΗ.Κ.ΚΙ. για το 2005 καθώς και των κουπονιών Οικονομικής Ενίσχυσης του κόμματος για το ίδιο χρονικό διάστημα, όπως τα προηγούμενα υποβλήθηκαν από την Διοικούσα Επιτροπή. Με την απόφαση αυτή επιλύεται ριζικά, πέραν του νομικού, και το θεσμικό θέμα της χρηματοδότησης του ΔΗ.Κ.ΚΙ..

   Υπάρχει επομένως, εκτός της πολιτικής τόσο η νομική, όσο και η θεσμική δικαίωση του ΔΗ.Κ.ΚΙ., με την δικαστική απόφαση και με την απόφαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, και με βάση αυτές το κόμμα λειτουργεί κανονικά με τις οργανώσεις του και με πλούσια δημόσια δραστηριότητα σε ολόκληρη τη χώρα. Υπενθυμίζουμε τέλος εδώ πως η απαράδεκτη ακύρωση του ψηφοδελτίου του ΔΗ.Κ.ΚΙ. από τον Άρειο Πάγο στις Ευρωεκλογές του 2004, δεν αφορούσε το έμβλημα, τον τίτλο και την συνέχεια του κόμματος, αλλά την "ειδική διαδικασία" που ακολουθήθηκε από το κόμμα για την υποβολή των υποψηφιοτήτων, μετά από το επείγον κενό εκπροσώπησης που ανέκυψε με την αιφνίδια αποχώρηση του τότε προέδρου του.
   Παρόλα αυτά, παρά την πολιτική, νομική, και θεσμική δικαίωση, στην πράξη, η συνεχής παρέμβαση των γνωστών εξωθεσμικών κέντρων κρατάει το ΔΗ.Κ.ΚΙ. αποκλεισμένο από την οικονομική επιχορήγηση του 2005 με άμεσο κίνδυνο την οικονομική και κατ' επέκταση τη φυσική εξόντωσή του, την παράνομη και αντισυνταγματική εξόντωση του έκτου κατά σειρά κόμματος της τελευταίας λαϊκής ετυμηγορίας.
   Και γεννάται τελικά το ερώτημα:
   Πώς είναι δυνατόν το ΔΗ.Κ.ΚΙ. να εισπράττει νόμιμα τις εισφορές των ελλήνων πολιτών, σε ολόκληρη τη χώρα, με τα έγκυρα, σφραγισμένα και θεωρημένα κουπόνια από την Βουλή των Ελλήνων, αλλά την ίδια στιγμή να αποστερείται της, αναγκαίας για την επιβίωσή του, κρατικής οικονομικής επιχορήγησης του έτους 2005;

   Η άρση του πρωτοφανούς, αντιδημοκρατικού, παράνομου και αντισυνταγματικού αποκλεισμού δεν έχει πλέον άλλα περιθώρια αναβολής και δεν μπορεί παρά να αφορά κατ' εξοχήν την Κυβέρνηση της χώρας.
   Καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα, καλούμε κάθε ελληνίδα και έλληνα πολίτη που απαιτεί τον σεβασμό των στοιχειωδών δημοκρατικών συνταγματικών αρχών, όλους όσους αρνούνται να ανεχθούν τη πολιτική συναλλαγή και τον διασυρμό των στοιχειωδών δημοκρατικών θεσμών να καταγγείλουν την πολιτική σκευωρία.
   Να αποκρούσουν την επιχείρηση παραχάραξης της λαϊκής ετυμηγορίας και κατάφορης νόθευσης του πολιτικού χάρτη, θέτοντας την άρση του αντισυνταγματικού αποκλεισμού ως ύστατο θέμα δημοκρατικής άμυνας και υπεράσπισης των Μεταπολιτευτικών κατακτήσεων του τόπου.