ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ - Το τεραστιο Πολιτικο Νομικο Ηθικο σκανδαλο κατα ΔΗΚΚΙ

 

Η χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Δικαιοσύνης απόφαση απαγόρευσης του ΔΗΚΚΙ στις εκλογές της 16.9.2007

Άρθρο του Γιάννη Δ. Μπατσίλα, Δικηγόρου στον Άρειο Πάγο, Μέλους Πολιτικού Συμβουλίου του ΔΗΚΚΙ, δημοσιευθέν στην εφημεριδα «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ»

ΤΟ ΔΗΚΚΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, τα μέλη, οι ψη­φοφόροι και οι φί­λοι του, πιστεύου­με και αγωνιζόμα­στε για την Δικαιο­σύνη, για την επικράτησή της, μέ­χρι τέλους, και για την πλήρη ανεξαρ­τησία της. Όμως, η αντιμετώπιση του ΔΗΚΚΙ από το Α' τμήμα του Αρείου Πάγου με την απαγόρευση της συμμετοχής του στις βουλευτικές εκλογές της 16.9.2007, προκάλεσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα και έχει κλονίσει συθέμελα την εμπιστοσύνη μας στη Δικαιοσύνη που έχει απονεμηθεί στην εν λόγω υπόθεση από το Α τμήμα του Α.Π., όχι όμως γενικότερα την εμπιστοσύνη μας στη Δικαιοσύνη και στους Έλληνες δικαστές οι οποίοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφεία, τιμούν το Λειτούργημα τους.

Συγκεκριμένα η εν λόγω απόφαση είναι απαράδεκτη και εσφαλμένη για τους εξής λόγους:

  1. Πρώτον, διότι ερμηνεύοντας εσφαλμένα το άρ­θρο 19 παρ. 4 του Καταστατικού του ΔΗΚΚΙ δέχεται ότι και μόνος ο πρόεδρος είχε το δι­καίωμα ματαίωσης της σύγκλησης της Κεντρικής Επιτροπής (Κ.Ε.), ενώ αρμόδιο όργανο τόσο για την σύγκληση της Κ.Ε. όσο και για την ματαίωση της ήταν η (13μελής) Πολιτική Γραμματεία (Π.Γ.), στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ο πρόεδρος. Άλλωστε, κατά πάγια αρχή του Δικαίου, το όργανο που συγκαλεί, αυτό έχει και το δικαίωμα να ματαιώνει.
  2. Δεύτερον, διότι δέχεται εσφαλμένα ότι η πραγμα­τοποιηθείσα συνεδρίαση της Κ. Ε της 03.4.2004, με έγγραφο αίτημα άνω του 1/3 των μελών της(συγκεκριμένα 65 μελών στα 120) δεν ήταν σύμφωνη με το καταστατικό και ότι δήθεν απαιτούνταν και η σύμφωνη γνώμη του προέδρου, ενώ ξεκάθαρα προβλεπόταν και προ­βλέπεται στο ίδιο άρθρο 19 παρ. 4 - ότι η Κ.Ε. συνέρχεται και με έγγραφο αίτημα τουλάχιστον του 1/3 των μελών της χωρίς να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του προέδρου, όπως δεν απαιτείται να συμφωνεί σήμερα η Διοικούσα Επιτροπή του. Τούτο δέχεται και η υπ' αριθ. 3548/30.5.04 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθη­νών, η οποία απαγορεύει στον πρώην πρόεδρο να παρακωλύει την ομαλή λειτουργία και δράση του ΔΗΚΚΙ.
    Επιπροσθέτως, ο πρώην πρόεδρος ήδη, από 30.3.04, είχε κηρύξει μόνος του, την διάλυση του ΔΗΚΚΙ με δημόσια δήλωση του, παρά την αντί­θεση - εξέγερση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών της Κ. Ε. και των μελών, ψηφοφόρων και φίλων του ΔΗΚΚΙ σε όλη τη χώρα. Επίσης, είχε προβεί και στην υπ' αριθ. 2556/24.04 δήλωση περί διάλυσης του ΔΗΚΚΙ προς τον Εισαγγελέα του Α.Π.
  3. Τρίτον, διότι η εν λόγω απόφαση παραβιάζει ευθέως προηγούμενη δικαστική απόφαση, την υπ' αριθ. 3548/20.5.2004 απόφαση του Πρωτοδι­κείου Αθηνών, η οποία ανέστειλε την παράνομη και αντικαταστατική «απόφαση» του πρώην προ­έδρου περί διάλυσης του ΔΗΚΚΙ και απαγόρευε σ' αυτόν να παρακωλύει στο εξής την ομαλή λειτουργία και δράση του ΔΗΚΚΙ. Συνεπώς, το Α' Τμήμα του Αρείου Πάγου, ερμηνεύοντας εσφαλμένα τις διατάξεις αυτές και παραβιάζοντας την προαναφερόμενη δικαστική απόφαση, προδήλως λόγω του φόρτου εργασίας και της πίεσης του χρόνου κατά την προεκλογική περίο­δο, οδηγήθηκε στην εσφαλμένη αυτή απόφασή του.
  4. Τέταρτον, η απόφαση απαγόρευσης του ΔΗΚΚΙ στις εκλογές της 16/9/07 είναι αντισυνταγματική, διότι βάλλονται εν ψυχρώ η Δημοκρατία, η ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, η ελεύθερη λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος και τα στοι­χειώδη συνταγματικά και πολιτικά δικαιώματα των μελών, ψηφοφόρων και φίλων του ΔΗΚΚΙ. Η απόφαση αυτή, εκ των πραγμάτων, συ­νιστά μία βάναυση, προκλητική, αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική προσβολή στη λειτουργία του πολιτεύματός μας, του κόμματός μας και στην προσωπικότητά μας.
  5. Πέμπτον, είναι νομικά απαράδεκτο, ανεπίτρεπτο, πρωτοφανές και θεσμικά επικίνδυνο το Α' τμήμα του Α.Π. να δέχεται ουσιαστικά ότι το ΔΗΚΚΙ ανήκει και εκπροσωπείται από αυτόν που το έχει εγκαταλείψει αυτοβούλως, αυτοβούλως είχε εκπέσει και καταστατικά είχε αναπληρωθεί και έγινε διώκτης του, τον πρώην πρόεδρο Δ. Τσοβόλα τον οποίο εμείς πιστέψαμε και τιμήσαμε στον υπέρτατο βαθμό και δεν έχουμε άλλη «διαφορά» και ο οποίος είχε συμ­φωνήσει, στις τελευταίες εκλογές της 16.9.07, να μπει στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, όπως δημόσια δια των ΜΜΕ ομολόγησε.
  6. Έκτον, Η ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟ­ΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΙ­ΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟ­ΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, με την εν λόγω ανεπίτρεπτη, νομικά απαράδεκτη δικαστική-πολιτική απόφαση, όπως χαρακτηρίσθηκε από όλους και από όλα τα ΜΜΕ, συνιστά μία βίαιη εμπλοκή στην ελεύθερη λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος, στην ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, στην ελεύ­θερη έκφραση του πολιτικού φρονήματος των πολιτών και στην ελεύθερη άσκηση των συνταγ­ματικών, πολιτικών και δημοκρατικών δικαιωμά­των των μελών, ψηφοφόρων και φίλων του ΔΗΚΚΙ.
  7. Έβδομον, το βίαιο κόψιμο του ΔΗΚΚΙ από τις εκλογές της 16.9.07 και αιφνιδιαστικό, αφού είχε συμμετάσχει κανονικά, με το όνομά του και το έμβλημά του, στις Νομαρχιακές και Δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2006, με την εν λόγω απόφαση προκάλεσε σοκ στον κόσμο του ΔΗΚΚΙ και σε όλο τον Ελληνικό Λαό και εμπόδισε τους ψηφοφόρους του ΔΗΚΚΙ να ψηφίσουν το κόμμα που τους εκφράζει.

Ερωτάται, κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο της Πατρίδας μας, ο Άρειος Πάγος:

  1. Συντελεί στην ομαλή λειτουργία του πολυ­κομματικού δημοκρατικού μας πολιτεύματος η
    ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΚΚΙ
    ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ
    ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ και η κήρυξη του
    ουσιαστικά σε κατάσταση «παρανομίας» με δι­καστική απόφαση, εν έτει 2007, θυμίζοντας, σε όλους, σκοτεινές περιόδους της πολιτικής μας ιστορίας; π.χ. όταν το ΚΚΕ ήταν σε απαγόρευση...
  2. Συντελούν στην ομαλή λειτουργία του δημο­κρατικού μας πολιτεύματος και κλονίζουν ή όχι την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη δικαστικές αποφάσεις όπως η 4/1.9.2007 του Α' Τμήματος του Α.Π., που απαγόρευσε σ' εμάς τους πολίτες του ΔΗΚΚΙ, στα μέλη, τους ψηφοφόρους και φίλους του, να ασκήσουμε το στοιχειώδες δικαίωμα μας να συμμετέχουμε στην πολιτική ζωή της πατρίδας μας μέσω του κόμματος μας, που μας εμποδίζει στην ελεύθε­ρη έκφραση του πολιτικού μας φρονήματος και στην άσκηση στοιχειωδών συνταγματικών, πολιτι­κών και δημοκρατικών δικαιωμάτων μας;

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ, όπου και προσφύγαμε κατά της απαράδεκτης αυτής απόφασης, ΝΑ ΘΕΣΕΙ ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΜΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ επί 4,5 χρόνια, ΕΠΑΝΟΡΘΩΝΟΝΤΑΣ, ακυρώνοντας και εξαλείφοντας την απόφαση αυτή ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΟ ΔΗΚΚΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ (μέλη,ψηφοφόροι) ΑΥΤΩΝ, όπως προβλέπει το Σύνταγμα μας.

Η ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΟΥ ΔΗΚΚΙ

Σε κάθε περίπτωση, η ομόφωνη και ομόψυχη απόφαση των συντεταγμένων αιρετών οργάνων του ΔΗΚΚΙ (Κ.Ε., ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ) είναι να υπερασπισθούμε, μέχρι τελικής δικαίωσης μας, προσφεύγοντας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, αν χρειαστεί, το Σύνταγμα μας, κατ΄εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 120, παράγραφοι 2 και 4, ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΤΑΣΣΟΥΝ να τηρούμε το Σύνταγμα και τους νόμους και τις αποφάσεις που συμφωνούν με αυτό και ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΣΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Και έχει γίνει ολοφάνερο, σε όλο τον ελληνικό λαό, ότι στην περίπτωση του ΔΗΚΚΙ, εδώ και 4,5 χρόνια, το Δικομματικό διαπλεκόμενο και πλήρως χρεοκοπημένο και διεφθαρμένο, όπως αποδεικνύεται από τα αναρίθμητα σκάνδαλα ΣΥΣΤΗΜΑ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και με αποκορύφωμα το σκάνδαλο SIEMENS που πάνε να κουκουλώσουν, προσπαθεί να καταργήσει το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία ειδικά για το ΔΗΚΚΙ και για μας, τα μέλη, τους ψηφοφόρους και φίλους του. Μάλιστα προσπαθεί να διαλύσει το ΔΗΚΚΙ ουσιαστικά με την βία, μετερχόμενο όλα τα μέσα. Με την στέρηση της στοιχειώδους κρατικής οικονομικής ενίσχυσης που εδικαιούτο επί 4,5 χρόνια, ενώ, όπως έχει αποκαλυφθεί με το σκάνδαλο SIEMENS, στο διεφθαρμένο ΣΥΣΤΗΜΑ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εισέρρεε και πακτωλός μαύρου χρήματος, με τη μη δημοσίευση των ανακοινώσεων του ΔΗΚΚΙ στα ΜΜΕ κ.λ.π., παρεμβαίνοντας προφανώς και στην Δικαιοσύνη, την οποία, έχουν διαβρώσει επίσης σύμφωνα με δημόσιες ομολογίες κορυφαίων εκπροσώπων του και εμποδίζοντας έτσι ένα πολιτικό κόμμα, εμάς τα μέλη, τους ψηφοφόρους και τους φίλους του, στην άσκηση στοιχειωδών συνταγματικών, πολιτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων μας, κατά ευθεία παράβαση του Συντάγματος μας.

Το συντεταγμένο και εξεγερμένο ΔΗΚΚΙ έχει δώσει ήδη έμπρακτα, επί 4,5 χρόνια, την απάντηση του στον δικομματισμό ότι ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ, ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΟ ΔΗΚΚΙ.

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΥΧΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ!

ΤΟ ΔΗΚΚΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ και στα μέλη, τους ψηφοφόρους και τους φίλους του που αγωνίζονται με αυτό.

Το ΔΗΚΚΙ, ένα λαογέννητο, νέο, καθαρό κόμμα, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΝΙΓΗΡΟ, διαπλεκόμενο, πλήρως διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο, αυτοεξευτελιζόμενο, ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ, όπως αποδεικνύεται και από το σκάνδαλο SIEMENS.

Το ΔΗΚΚΙ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Αριστερός, Πατριωτικός, Σοσιαλιστικός, Οικολογικός και Αμεσοδημοκρατικός συμμαχικός πολιτικός χώρος που συνεργάζονται, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΘΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.

Ο Γ. Μπατσίλας υπερασπίσθηκε με τον Ηλία Νικολόπουλο και τον Δημήτρη Μπελαντή την εν λόγω υπόθεση του ΔΗΚΚΙ στον Άρειο Πάγο.

Αθήνα 14/11/2005

ΝΑ ΑΡΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ Ο ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΔΗ.Κ.ΚΙ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ 2004!
Ανακοίνωση της Διοικούσας Επιτροπής

Το ΔΗ.Κ.ΚΙ., το έκτο κατά σειρά αποτελεσμάτων κόμμα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, βρίσκεται από τον Ιανουάριο του 2005 αποκλεισμένο από την κρατική οικονομική επιχορήγηση, και δι' αυτού του τρόπου υφίσταται μια παράνομη και αντισυνταγματική επίθεση με τελικό στόχο τη βίαιη περιθωριοποίησή του.

Με πρόσχημα μια ολιγομελή ομάδα πρώην μελών της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία δεν αποτολμά να ανακοινώσει ή να καταθέσει ενυπόγραφα την αριθμητική της δύναμη και της οποίας μάλιστα ο επίσημος εκπρόσωπος έχει διορισθεί από συγκεκριμένο αντίπαλο κόμμα σε δημόσιο πολιτικό αξίωμα! το ΔΗ.Κ.ΚΙ., ένας ζωντανός, αναγνωρισμένος, με πορεία δέκα χρόνων πολιτικός οργανισμός, συνθλίβεται. Διώκεται, με μεθόδους καταστρατήγησης των στοιχειωδών δημοκρατικών αρχών του πολιτεύματος, διότι δεν αποσκίρτησε από την ιδεολογία και τις αρχές του και ειδικότερα, δεν υπέκυψε στις γνωστές πρακτικές πολιτικής συναλλαγής, και λεηλασίας σε βάρος της αριστεράς.

Επισημαίνουμε πως για την επιβεβαίωση της εγκυρότητας της συνέχειας του ΔΗ.Κ.ΚΙ., αρκεί και μόνον, η επίσημη σαφής αναγνώρισή του εκ' μέρους όλων των εντός και εκτός της Βουλής κομμάτων, που αναγνώριζαν το ΔΗ.Κ.ΚΙ. και πριν από τον Μάρτιο του 2004, αποστέλλοντας επίσημες αντιπροσωπείες στο Συνέδριο ή στην Συνδιάσκεψή του.
Αρκεί επομένως και μόνον, η επίσημη συμμετοχή στο 2ο Τακτικό Συνέδριό του (Αθήνα 16-17/10/2004), καθώς και οι ξεκάθαρες τοποθετήσεις επί του θέματος, των εκπροσώπων: της Νέας Δημοκρατίας, του Κ.Κ.Ε., του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, της Δημοκρατικής Αναγέννησης (Σ. Παπαθεμελής), των Ενεργών Πολιτών (Μ. Γλέζος), της ΑΚΟΑ (Γ. Μπανιάς), της ΚΕΔΑ (Δ. Κωστόπουλος), του ΝΑΡ (Δ. Δεσσύλας), του ΑΡΔΗΝ (Γ. Καραμπελιάς) κ.ά., όπως καταγράφονται στα πρακτικά και διαπιστώνονται στις ανταποκρίσεις των έγκριτων ειδησεογραφικών πρακτορείων (Α.Π.Ε., Μ.Π.Α., In-gr κ.λ.π.).

Αλλά ακόμη και εάν κάποιος, με την πρόφαση της δήθεν διάσπασης του ΔΗ.Κ.ΚΙ. εξακολουθεί να αποποιείται της πολιτικής ευθύνης σε ένα τέτοιο προφανές και μείζον για τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος ζήτημα, και προβάλλει ενστάσεις, υπάρχουν δύο ακόμη ακλόνητα τεκμήρια τα οποία δεν μπορεί να αποκρούσει:

  1. Η κατηγορηματική υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ. Απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών (Απόφαση Ασφαλιστικών Μέτρων 3548 21/5/2004).
    Απόφαση εναντίον της οποίας δεν ασκήθηκαν ένδικα μέσα αναίρεσης (άρθρ. 696 Κ.Π.Δ.) και επομένως η υλοποίησή της δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν.
    Η παραπάνω Απόφαση, στηρίχθηκε στην δημόσια (καλύφθηκε με απευθείας ανταποκρίσεις του Α.Π.Ε. κ.ά.) συνεδρίαση της ενιαίας Κεντρικής Επιτροπής(3/4/2004), του ανώτερου δηλαδή καταστατικά και νομικά οργάνου του κόμματος, την οποία ο ίδιος ο απελθών πρόεδρος μαζί με το καταστατικά αρμόδιο όργανο (Πολιτική Γραμματεία) συγκάλεσε και στην οποία υπήρξε συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της συνέχισης (87 ενυπόγραφες ανακοινωμένες στον τύπο συμμετοχές, επί συνόλου 120μελών).
    Το Διατακτικό της δικαστικής απόφασης:
    κάνει δεκτή την αίτηση της Διοικούσας Επιτροπής και διατάσσει τον απελθόντα πρόεδρο να απέχει από κάθε ενέργεια και δράση που παρακωλύει την ομαλή συνέχιση της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ., μέχρι την εκδίκαση της κυρίας αγωγής (έχει με αίτησή μας προσδιορισθεί για τα τέλη του2006), χωρίς να απαιτεί από την Διοικούσα Επιτροπή να προχωρήσει σε Συνέδριο ή άλλη διαδικασία.

    Σημειώνουμε πως μετά από την επιτυχή πορεία του 2ου Τακτικού Συνεδρίου του ΔΗ.Κ.ΚΙ.(16-17/10ου/2005-Αθήνα), το οποίο είχε συγκληθεί προ της δικαστικής απόφασης, από την "ενιαία" Κεντρική Επιτροπή της 3/4/2005 λόγω εξάντλησης των ανελαστικών χρονικών ορίων του Καταστατικού (υποχρεωτική σύγκληση πέντε μήνες πριν την πάροδο τετραετίας από το προηγούμενο 1ο Τακτικό Συνέδριο.), ο απελθών πρόεδρος προέβη στα εξής:
    Αφού πρώτα παράνομα και αντικαταστατικά, ανακοίνωσε ψευδή "αυτοδίκαιη διαγραφή" της Διοικούσας Επιτροπής, της συντριπτικής πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής ακόμη και της Επιτροπής Δεοντολογίας! στην συνέχεια και πάλι παράνομα και αντικαταστατικά, με υποτιθέμενη σύμφωνη γνώμη 20 μόλις μελών της Κεντρικής Επιτροπής (των οποίων ονόματα και υπογραφές ουδέποτε δημοσιοποίησε), διοργάνωσε "εκ' των ύστέρων", μετά το 2ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματος, συγκέντρωση, με τον τίτλο "Έκτακτο Συνέδριο για την αναστολή της λειτουργίας του ΔΗ.Κ.ΚΙ".
    Είναι χαρακτηριστικό πώς στην παραπάνω συγκέντρωση συμμετείχε εκπρόσωπος ενός μόνο κόμματος, και συγκεκριμένα του προαναφερθέντος αντιπάλου κόμματος, το οποίο κατά το παρελθόν δεν έστειλε ποτέ αντιπροσωπεία σε Συνέδριο, ή Συνδιάσκεψη του ΔΗ.Κ.ΚΙ.! Συμμετείχε τέλος και βουλευτής άλλου κόμματος ο οποίος όμως, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου, δεν δήλωσε ότι εκπροσωπεί εκεί επίσημα το κόμμα του.

    Και μόνο από τα προηγούμενα (συντριπτική πλειοψηφία στην "ενιαία" συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής-κατηγορηματική δικαστική απόφαση), εύκολα διαπιστώνει κανείς πως η περίπτωση του ΔΗ.Κ.ΚΙ. δεν εμφανίζει αναλογίες με εσωκομματικές κρίσεις άλλων κομμάτων που έλαβαν χώρα κατά το παρελθόν.
    Το κύριο όμως ζήτημα που διαφοροποιεί την προκειμένη περίπτωση από τις τυπικές περιπτώσεις διασπάσεων κομμάτων, είναι πως εδώ δεν έχουμε κάποιο σχίσμα με τις δύο πλευρές να διεκδικούν, η κάθε μία για λογαριασμό της, την συνέχεια του κόμματος. Εδώ πρόκειται για μία πλευρά που παραιτείται, και το πρόβλημα ανακύπτει από την επιμονή αυτής της πλευράς να υποχρεώσει σε αναγκαστική παραίτηση, ή σε αναγκαστική αλλαγή πολιτικής ταυτότητας, και όσους παραμένουν.
    Είναι προφανές πως εάν κάτι τέτοιο υλοποιηθεί έστω και έμμεσα μέσω του οικονομικού αποκλεισμού, θα συνιστά ευθεία αντισυνταγματική πολιτική απαγόρευση. Πολύ περισσότερο, την στιγμή που, όπως αναφέρθηκε, ο επίσημος εκπρόσωπος της προηγούμενης ομάδας έχει ήδη διορισθεί σε δημόσιο πολιτικό αξίωμα από το συγκεκριμένο αντίπαλο πολιτικό κόμμα!

  2. Η απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών, της Βουλής (διακομματική Επιτροπή του άρθρου 21), η οποία αποτελεί το μόνο θεσμικά αρμόδιο όργανο της Πολιτείας για τον έλεγχο της χρηματοδότησης και των οικονομικών των κομμάτων.
    Απόφαση η οποία ελήφθη σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 17 του νόμου 3023/2002 στη συνεδρίαση της 11ης/7ου/2005 και με την οποία εγκρίνεται η θεώρηση από τη Βουλή των Ελλήνων του Βιβλίου Εσόδων-Εξόδων του ΔΗ.Κ.ΚΙ. για το 2005 καθώς και των κουπονιών Οικονομικής Ενίσχυσης του κόμματος για το ίδιο χρονικό διάστημα, όπως τα προηγούμενα υποβλήθηκαν από την Διοικούσα Επιτροπή. Με την απόφαση αυτή επιλύεται ριζικά, πέραν του νομικού, και το θεσμικό θέμα της χρηματοδότησης του ΔΗ.Κ.ΚΙ..

    Υπάρχει επομένως, εκτός της πολιτικής τόσο η νομική, όσο και η θεσμική δικαίωση του ΔΗ.Κ.ΚΙ., με την δικαστική απόφαση και με την απόφαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, και με βάση αυτές το κόμμα λειτουργεί κανονικά με τις οργανώσεις του και με πλούσια δημόσια δραστηριότητα σε ολόκληρη τη χώρα. Υπενθυμίζουμε τέλος εδώ πως η απαράδεκτη ακύρωση του ψηφοδελτίου του ΔΗ.Κ.ΚΙ. από τον Άρειο Πάγο στις Ευρωεκλογές του 2004, δεν αφορούσε το έμβλημα, τον τίτλο και την συνέχεια του κόμματος, αλλά την "ειδική διαδικασία" που ακολουθήθηκε από το κόμμα για την υποβολή των υποψηφιοτήτων, μετά από το επείγον κενό εκπροσώπησης που ανέκυψε με την αιφνίδια αποχώρηση του τότε προέδρου του.
    Παρόλα αυτά, παρά την πολιτική, νομική, και θεσμική δικαίωση, στην πράξη, η συνεχής παρέμβαση των γνωστών εξωθεσμικών κέντρων κρατάει το ΔΗ.Κ.ΚΙ. αποκλεισμένο από την οικονομική επιχορήγηση του 2005 με άμεσο κίνδυνο την οικονομική και κατ' επέκταση τη φυσική εξόντωσή του, την παράνομη και αντισυνταγματική εξόντωση του έκτου κατά σειρά κόμματος της τελευταίας λαϊκής ετυμηγορίας.
    Και γεννάται τελικά το ερώτημα:
    Πώς είναι δυνατόν το ΔΗ.Κ.ΚΙ. να εισπράττει νόμιμα τις εισφορές των ελλήνων πολιτών, σε ολόκληρη τη χώρα, με τα έγκυρα, σφραγισμένα και θεωρημένα κουπόνια από την Βουλή των Ελλήνων, αλλά την ίδια στιγμή να αποστερείται της, αναγκαίας για την επιβίωσή του, κρατικής οικονομικής επιχορήγησης του έτους 2005;

    Η άρση του πρωτοφανούς, αντιδημοκρατικού, παράνομου και αντισυνταγματικού αποκλεισμού δεν έχει πλέον άλλα περιθώρια αναβολής και δεν μπορεί παρά να αφορά κατ' εξοχήν την Κυβέρνηση της χώρας.
    Καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα, καλούμε κάθε ελληνίδα και έλληνα πολίτη που απαιτεί τον σεβασμό των στοιχειωδών δημοκρατικών συνταγματικών αρχών, όλους όσους αρνούνται να ανεχθούν τη πολιτική συναλλαγή και τον διασυρμό των στοιχειωδών δημοκρατικών θεσμών να καταγγείλουν την πολιτική σκευωρία.
    Να αποκρούσουν την επιχείρηση παραχάραξης της λαϊκής ετυμηγορίας και κατάφορης νόθευσης του πολιτικού χάρτη, θέτοντας την άρση του αντισυνταγματικού αποκλεισμού ως ύστατο θέμα δημοκρατικής άμυνας και υπεράσπισης των Μεταπολιτευτικών κατακτήσεων του τόπου.


ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ