Αλλαγή Τώρα

          View Full Size Image                                                                         Αρθρο του Νίκου Μπουζάνη
                                                                     Ευρωπαϊσμός των Αγορών … ή των Λαών; 

Στις εκλογές τις 17/06/2012 αντιμάχονται  δύο  επιλογές. Οι  Ευρωπαϊστές, μονεταριστές, νεοφιλελεύθεροι υπηρέτες του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών και των αγορών, οι οποίες έχουν το θράσος  να αυτοαποκαλούνται  ως «υπεύθυνες» αφήνοντας να εννοηθεί ότι  εμείς οι άλλοι είμαστε «ανεύθυνοι». Αυτοί που μας οδήγησαν  με την «υπευθυνότητα» τους στην ταπείνωση, στην εξαθλίωση και στην υποδούλωση της  χώρας και του λαού μας από το ΔΝΤ και την Τρόικα, με τα μνημόνια και τις «τοκογλυφικές» Δανειακές συμβάσεις. Αυτοί που μας  έβαλαν θηλειά στο λαιμό και κατέστρεψαν την ελπίδα και τα όνειρα των παιδιών μας.

Από την άλλη  οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις   των λαών, της Αλλαγής  που  αγωνίζονται για ένα κόσμο καλύτερο, για μια Ευρώπη των λαών, της Αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, της δημοκρατίας, της ισότητας, της ευημερίας και για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, ελεύθερη , δημοκρατική με το λαό μας πρωταγωνιστή για την μεγάλη Αλλαγή στη χώρα μας και στην Ευρώπη.

Οι νεοφιλελεύθερες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις θέλουν να υπηρετήσουν  την σημερινή Ευρώπη, που έχει δρομολογήσει τους λαούς  σε αυστηρή λιτότητα, φτώχεια, ανεργία  και δίνουν την ύστατη μάχη σ’ αυτές τις εκλογές της 17/6. Στις εκλογές της 6/5 νικήθηκαν, είχαν πολλές απώλειες και τώρα βλέπουμε να προσπαθούν απεγνωσμένα για να ανασυγκροτηθούν και ενωτικά να ξαναεπιτεθούν. Δεν αποκλείεται να προσέλθουν στο κάλεσμα του Σαμαρά, μπροστά  στην μεγάλη απειλή της Αριστεράς (ΔΗΣΥ, ΔΡΑΣΗ, ΛΑΟΣ) αν πρώτα συμφωνήσουν στην μοιρασιά της εξουσίας. Το ΠΑΣΟΚ  το θέλουν δήθεν απέξω  να κρατήσει όσες δυνάμεις καταφέρει να ξεγελάσει ακόμη τον λαό και να παίξει μετά τις εκλογές τον  βρώμικο ρόλο της συγκυβέρνησης  μαζί τους.

Οι δυνάμεις όμως της Αλλαγής με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ επιδιώκουν με στάση ζωής την ενότητα, αλλά προσκρούουν πάνω στις ιδεολογικές διαφορές της Αριστεράς. Το ΚΚΕ προβάλει την  καθαρότητα των θέσεων του ,αγνοώντας την κατάσταση της χώρας και του λαού και περιμένοντας τη «Δευτέρα παρουσία», που θα  εξαφανισθεί  από προσώπου γης  ο καπιταλισμός. Οι δε  άλλες αντικαπιταλιστικές και οικολογικές  δυνάμεις,  θεωρούν ότι είναι η κατάλληλη ώρα για καταμέτρηση των δυνάμεων  τους. Καλείται λοιπόν  ο ΣΥΡΙΖΑ  με όσες δυνάμεις έχει συγκεντρώσει,  να δώσει αυτόν τον ύστατο αγώνα.

                Για Ευρωπαϊσμό με βαρβαρότητα η Σοσιαλιστικό  Ευρωπαϊσμό. Για Ελλάδα υπό κατοχή η Ανεξάρτητη και κυρίαρχη. Τον Λαό  αλυσοδεμένο ή ελεύθερο. Για ανεργία και εξαθλίωση  η εργασία και αξιοπρέπεια.

Για αυτές τις  αξίες που χάθηκαν οι δυνάμεις της αλλαγής  θα συγκρουστούν σφοδρά για την ανάκτηση  τους με τις δυνάμεις των Αγορών και  των τραπεζιτών. Στις εκλογές της 17/06 θα δοθεί η μάχη των μαχών. Αν νικήσουν οι δυνάμεις των Αγορών, για πολλά χρόνια, ο λαός μας θα υποφέρει  με μισθούς και συντάξεις Βουλγαρίας, με ανεργία  Ισπανίας, με νοσοκομεία Αλβανίας και με τριτοκοσμικά Πανεπιστήμια. Αν όμως οι λαϊκές δυνάμεις νικήσουν , θα φέρουν την Αλλαγή όχι μόνο στην χώρα μας, αλλά θα είναι η αρχή της αλλαγής  σε όλη την Ε.Ε. Οι λαοί της Ευρώπης περιμένουν κάτι από την Ελλάδα. Να  ξαναδιδάξει τiς αρχές του Σωκράτη, του Αριστοτέλη και του Περικλή.

Οι πρώτες όμως δυνάμεις του μνημονίου, προτάσσουν ότι δήθεν   κινδυνεύει το Ευρώ και ότι η χώρα μας θα βρεθεί εκτός Ευρώ και αποκρύβουν όλα τα παραπάνω. Λένε διαρκώς ψέματα  για να μας τρομοκρατούν ,αφού το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ μιλάει καθαρά για Ευρωπαϊκό προσανατολισμό πέραν του ότι  δεν υπάρχει Ευρωπαϊκός θεσμός  εξόδου μιας χώρας από το Ευρώ. Άλλωστε κάτι τέτοιο στοιχίζει περισσότερο στους ευρωπαίους απ΄ ότι θα δίνανε δανεικά  και μάλιστα τοκογλυφικά ,  για να μην προκύψει έξοδος  της  χώρας από το Ευρώ και αν ακόμη «τρελαθούν» και μας δείξουν την έξοδο, ακόμη και τότε μόνο εθελοντικά μπορεί να γίνει.

Άρα δεν μπορεί  να γίνει ξαφνικά και ατάκτως , αλλά μέσα από μια μακρά περίοδο προσαρμογής  με όρους  και προϋποθέσεις, που δεν θα βλάψουν περισσότερο τον λαό μας και  στην χώρα μας. Επομένως αυτή η μεγάλη  κινδυνολογία, αποσκοπεί στην κατατρομοκράτηση του λαού μας, για να μην  ψηφίσει Αλλαγή, γιατί δήθεν είναι επικίνδυνη. Ο  λαός μας δεν «μασάει  χόρτο». Καταλαβαίνει πολύ καλά ότι αν είναι κάτι που κινδυνεύει,  αυτά  είναι τα κέρδη των τραπεζών, των πολυεθνικών, των μονοπωλίων και των μεγάλων επιχειρήσεων.  Άρα το πρόγραμμα  του ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ για αναστολή πληρωμών του Δημόσιου χρέους  σε 3-5 χρόνια και η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους  του, μετά από απόφαση  μιας διεθνούς λογιστικής επιτροπής ελέγχου, καθώς και η αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων, δεν επιφέρει σε καμιά περίπτωση τον κίνδυνο χρεωκοπίας του λαού και της χώρας, αλλά είναι επικίνδυνο, γιατί θα χάσουν τα «κλεμμένα» οι Αγορές και οι Τραπεζίτες. 

Εμπρός λοιπόν για τη μεγάλη μάχη της  17/6/2012 για να ξαναφέρουμε πίσω τα παιδιά μας. Για να ξαναχτίσουμε την χώρα  της δημοκρατίας και  της αξιοπρέπειας. Για να αφυπνίσουμε τις συνειδήσεις και των άλλων λαών της Ευρώπης. Για μια Σοσιαλιστική Ευρώπη και όχι Ευρώπη της βαρβαρότητας.

 

                                                                                                Νίκος Μπουζάνης (Φοροτεχνικός)

                                                                                     Γραμματέας Σοσιαλιστικής Αριστεράς (ΔΗΚΚΙ)

                                                                                              Μέλος της Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

 

 

 

                                                                                                 

 

 

 

 

 

© 2018 ● ΔΗΚΚΙ - ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ